La Grèce n’appartient pas au gouvernement grec !

10294378_310199515797554_9130121461112352751_n-1

Le gouvernement grec, on le sait, ne s’embarrasse pas particulièrement des condamnations qui pèsent sur lui. Les atteintes au droit en Grèce ont été très nombreuses ces dernières années. Le gouvernement grec s’est constamment heurté aux limites légales de son action mais sans pour autant en être détourné : coupes dans les retraites considérées par la Cour des comptes comme contraires à la Constitution, nouveau contrat d’apprentissage et salaire minimum pour les moins de 25 ans jugés illégaux par le Conseil de l’Europe, décision de fermeture de l’audiovisuel public suspendue  par le juge des référés du Conseil d’Etat, la plus haute juridiction administrative du pays… Rappelons aussi que la Grèce a été condamnée onze fois en trois ans (2009-2012) par la Cour européenne des droits de l’Homme pour les conditions de rétention des migrants.

Aujourd’hui, le gouvernement grec va plus loin et prétend, cette fois en toute légalité, mettre en vente très prochainement nombre de plages sur des dizaines d’îles (Naxos, Rhodes, Leucade, Limnos, en Crète…). Pour ce faire, le gouvernement a d’abord, en novembre 2013, transféré la propriété de ces plages au « TAIPED ». Pour compléter son funeste dessein, en avril dernier, ce gouvernement a présenté un projet de loi démantelant, en très large partie la loi littoral. Les restrictions existantes sur la superficie maximales de concession de plage (bars, parasols, chaises longues) seraient supprimées. La bande d’accès à la mer assurée pour le public serait réduite de 50 à 10 mètres.

Alors qu’il y a quelques années, les suggestions d’un célèbre magasine allemand proposant à la Grèce de vendre ses îles pour rembourser ses dettes avaient fait scandale dans toute l’Europe, voici que le gouvernement grec s’apprête à mettre en œuvre concrètement cette proposition.

On peut regretter que le gouvernement privatise et mette en vente des actifs publics, qu’il vende ou ait vendu les parts qu’il détient ou détenait dans des entreprises comme la compagnie ferroviaire Trainose ou encore l’OTE, l’opérateur historique de télécommunications. Si on peut regretter ces cessions, il est néanmoins difficile de les contester sur le plan légal.

Mais il n’en va pas de même pour le littoral, les plages, les ports, les aéroports !

Ces espaces et ces biens appartiennent à tous les Grecs. Ils constituent une part de leur patrimoine et, suivant une intéressante jurisprudence, ils constituent un des volets du droit au libre développement de la personnalité, protégé par l’art. 5 al. 1 de la Constitution hellénique.
Le gouvernement grec ne peut vendre, privatiser ce qui ne lui appartient pas, confondant ainsi bien commun et bien public.

Les acquéreurs de ces espaces et de ces biens doivent être conscients que leurs acquisitions seront susceptibles d’être contestées par un gouvernement de changement, défendant les intérêts de la Nation et non ceux des promoteurs privés, qui dénoncera leur illégitimité et leur illégalité.

Gabriel Colletis et Iphigénie Kamtsidou, professeur de droit constitutionnel à l’Université Aristote de Thessalonique

Le blog de Gabriel Colletis

WWF Ελλάς: Εγκληματικό το νομοσχέδιο για τις ακτές της χώρας

 της Μάχης Τράτσα
Image
Αυξάνονται καθημερινά οι αντιδράσεις ενάντια στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών για τον αιγιαλό και την παραλία από περιβαλλοντικές οργανώσεις και φορείς (WWF, Ορνιθολογική Εταιρεία, Αρχέλων, ΕΛΚΕΘΕ κλπ. ), αλλά και πολιτικά πρόσωπα, όπως η βουλευτής της ΝΔ Φωτεινή Πιπιλή.
Μάλιστα, σήμερα Δευτέρα, το WWF Ελλάς απέστειλε στους Έλληνες βουλευτές ανοιχτή επιστολή στην οποία εκφράζει τις σοβαρές αντιρρήσεις του ενάντια στο νομοσχέδιο και τους καλεί να ασκήσουν κάθε πιθανή πίεση «ώστε αυτή η οικολογικά εγκληματική πρόταση να μην κατατεθεί στη Βουλή».
Πιο συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο «Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας» επιδιώκει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
– Νομιμοποιεί επιχειρηματικής χρήσης αυθαίρετα και καταπατήσεις έναντι τιμήματος και δίχως ουσιαστική εκτίμηση περιβαλλοντικής επίπτωσης.
– Επιτρέπει την ολοκληρωτική κατάληψη παραλιών από επιχειρηματικές εκμεταλλεύσεις.
– Καταργεί στην πράξη τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού και θέτει στη διακριτική ευχέρεια του ιδιοκτήτη του ακινήτου να «αφήσει σε κοινή χρήση το τμήμα του ακινήτου που καταλαμβάνεται από τη ζώνη παραλίας».
– Αφήνει εκτός προστασίας την παρόχθια ζώνη πολλών και μεγάλων λιμνών, τις οποίες χαρακτηρίζει ως «μικρές».
– Καθιστά προαιρετική τη χάραξη παραλίας, υποβαθμίζοντας έτσι σοβαρά την οριοθέτηση της ζώνης προστασίας και τη διαπίστωση παρανομιών και καταπατήσεων.
– Αγνοεί τον προ τριετίας νόμο για τη βιοποικιλότητα που επιβάλλει την οριοθέτηση και προστασία της «κρίσιμης παράκτιας ζώνης».
«Θεωρούμε απολύτως αδικαιολόγητη την καταιγιστική συρρίκνωση της νομοθεσίας προστασίας του φυσικού χώρου και των φυσικών πόρων, στο όνομα μιας χαώδους, μακροπρόθεσμα μη βιώσιμης και σαφώς αμφισβητήσιμης με οικονομικούς όρους “ανάπτυξης”. Ειδικά στην εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο που διανύουμε, θα έπρεπε η πολιτική ηγεσία της χώρας να αντιμετωπίσει για ιστορικά πρώτη φορά την εθνική ανάγκη για βιώσιμο αναπτυξιακό σχεδιασμό, βασισμένο στη διατήρηση του φυσικού κεφαλαίου και την οικολογικά ορθή, κοινωνικά δίκαιη και νομικά ασφαλή τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας», δήλωσε η επικεφαλής περιβαλλοντικής πολιτικής του WWF Ελλάς κυρία Θεοδότα Νάντσου.
Όπως καταγγέλλει η ίδια,  σημαντικά τμήματα του νομοσχεδίου είναι αντισυνταγματικά και ορισμένα μπορούν να θεωρηθούν αντίθετα στην ευρωπαϊκή νομοθεσία (όπως ενδεικτικά το Πρωτόκολλο Ολοκληρωμένης διαχείρισης του Παράκτιου Χώρου και οι κοινοτικές οδηγίες 92/43/ΕΟΚ και 2011/92/ΕΕ, όπως πρόσφατα τροποποιήθηκε), ειδικά καθώς αγνοείται η οικολογική σημασία της παρόχθιας και της παράκτιας ζώνης και υιοθετούνται οι πλέον ξεπερασμένες αντιλήψεις για τη διαχείρισή τους.
Στην επιστολή της οργάνωσης, επισημαίνεται ότι ακόμα και οι καθαρά εισπρακτικοί στόχοι του σχεδίου είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «σε μία εποχή παγκόσμιας κρίσης, οι εκατομμύρια επισκέπτες της χώρας δεν έρχονται να δουν ούτε κατειλημμένες παραλίες, ούτε επιχωματωμένους θαλάσσιους χώρους ή κακότεχνες κατασκευές σε αποκλεισμένες ακτές. Όπως επανειλημμένα έχει τονίσει η οργάνωσή μας, οι τουρίστες έρχονται για τη φύση μας και αυτή θα έπρεπε να είναι η βασική μέριμνα του προτείνοντα Υπουργού και της Κυβέρνησης. Η έμφαση θα έπρεπε να δίνεται σε ένα σύγχρονο και ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο που θα εγγυάται την προστασία του ευαίσθητου και οικολογικά και αισθητικά πολύτιμου παράκτιου περιβάλλοντος, την απομάκρυνση των αυθαίρετων κατασκευών, ήπιες και οικολογικά βιώσιμες χρήσεις, με παράλληλη διασφάλιση της κοινοχρησίας».